Delphi-studies

Tussen theorie en praktijk bestaat een hemelsbreed verschil, het ontbreken aan aandacht en ontvankelijkheid maakt dat we in een tragisch absurde situatie blijven hangen, dit is letterlijk te nemen. Immers, aan de ene kant ontbreekt het niet aan praktisch uitvoerbare herstelplannen, aan de andere kant staat maar al te vaak onze manier van denken in de weg om dit ook te realiseren. Maar dat is nog niet alles, het toevoegen van een innovatie kan betekenen dat heel ‘het systeem’ herzien dient te worden, dit vergt projectmanagement. Anders gezegd, van het ene komt het andere waardoor nog tal van vragen een antwoord genoodzaken om niet in (nog) meer chaos te belanden dan ons lief is. De expertise van wetenschap mag in dit proces niet ontbreken, in dit opzicht kunnen we denken aan toekomstonderzoek en Delphi-studies.

Toekomstkunde

Toekomstonderzoek, toekomstkunde of futurologie is de wetenschap die zich bezighoudt met het onderzoeken van de toekomst en vormt daarmee het tegenovergestelde van geschiedenis. Toekomstkunde wordt vaak verward met sciencefiction. Toekomstkunde (futurologie) wordt vaak bedreven door overheden en bedrijven in het kader van strategische beleidsvorming. Verschillende methoden om de toekomst te onderzoeken zijn:

  • (kwantitatieve) modellen
  • scenariostudies
  • delphi-studies en overige participatieve methoden
  • technologisch aspectenonderzoek
  • dialectiek

Delphi-studies

Een Delphi-studie (genoemd naar het orakel van Delphi) is een onderzoeksmethode waarbij de meningen van een groot aantal experts wordt gevraagd ten aanzien van een onderwerp waar geen consensus over bestaat (bijvoorbeeld de risico’s van kernenergie). Door de antwoorden van de andere experts (anoniem) terug te koppelen wordt in een aantal rondes geprobeerd tot consensus te komen. De naam «Delphi» verwijst naar het Orakel van Delphi. De auteurs waren hier niet gelukkig mee, omdat het «iets orakelachtig, iets dat naar het occulte ruikt» impliceert, terwijl het in de realiteit net het omgekeerde probeert te zijn. Een Delphi-studie erkent de waarde van de opinie van een expert, zijn ervaring en intuïtie, en gebruikt de beperkte informatie in deze vorm wanneer volledige wetenschappelijke kennis ontbreekt.

Werkwijze

Een Delphi-studie gebruikt een zorgvuldig gekozen panel van experts. Deze experts antwoorden op vragenlijsten waarvan de vragen gewoonlijk geformuleerd worden als hypothesen. De experts moeten dan antwoorden wanneer zij denken dat de hypothesen vervuld zullen zijn. Elke vragenronde wordt gevolgd door een terugkoppeling met de resultaten van de vragenronde, gewoonlijk anoniem. De experts worden op die manier ertoe aangezet hun meningen bij te stellen aan de hand van de antwoorden van de andere experts. Tijdens dit proces zouden de verschillen tussen de antwoorden moeten afnemen om uiteindelijk te convergeren naar het «juiste» antwoord. Na een aantal rondes wordt het proces beëindigd, en de medianen bepalen het uiteindelijke antwoord. Aan de hand hiervan kunnen tijdstabellen voor toekomstige ontwikkelingen opgesteld worden.

Paradoxaal knelpunt

Een bijzonder aandachtspunt is het eenvoudige feit dat epistemologische obstakels nu net aanleiding geven om sociale innovaties te verwerpen, dit is een paradoxaal knelpunt en vaak lastig om duidelijk te krijgen. Anders gezegd, de doelstelling van de studie is om deze obstakels te doorzien maar dat vereist dat we de spreekwoordelijke ‘knop’ dienen om te draaien. De meerderheidsgedachte zou in dit proces nefast kunnen werken, tegelijkertijd nu net de reden om überhaupt deze oefening aan te vatten. Naargelang dit helderder wordt is dit niet eens zo moeilijk om te begrijpen, om deze reden is aandacht en ontvankelijkheid dan ook zo primair. Als generaliserende oriëntatie het Elaboration Likelihood Model aangevuld met een aantal vingerwijzingen.


Benchmark

Als centrale benchmark – doch niet limitatief – kunnen we uitgaan van het werk van Mw. Drs. M.M. De Jong, ‘The Paradox of Playfulness, redefining its ambiguity’. In haar werk stelt ze zich de vraag hoe we ‘speelsheid’ in onze samenleving kunnen bevorderen, hiermee veronderstellend dat vastgeroeste structuren onze creativiteit niet altijd gunstig stemmen. De rol van de nogal norse adolescent komt hiermee onder druk te staan, bewust of onbewust zoeken we naar middelen en strategieën om ons uit deze toestand te bevrijden. We combineren onderzoek en pragmatisme in een proces van continue evaluatie en herziening, op deze manier geven we uiting aan de homo ludens binnen het levensspel. Anders gezegd, ook deze benchmark wijst in dezelfde richting, hoe kunnen we ‘al spelenderwijs’ dit proces faciliteren? (lees meer)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s